Jeśli kompanie strzeleckie musiały działać niezależnie, miały operować w odległości nie większej niż kilometr lub godzina marszu od siebie. W przypadku nawiązania kontaktu z wrogiem, jednostka miała zostać natychmiast wzmocniona. Te środki w znacznym stopniu przyczyniły się do zmniejszenia strat 4 Pułku Piechoty.
Od 17 czerwca do 11 października 173 Brygada Powietrznodesantowa, jednostki 4 Dywizji i oddziały południowowietnamskie przeprowadziły operację Greeley w rejonie Đắk Tô i wokół niego.
Preludium thumb|Gen. mjr William R. Peers, dowódca 4 Dywizji Piechoty i główny dowódca sił amerykańskich w Đắk Tô Na początku października amerykański wywiad poinformował, że Wietnam Północny wycofuje swoje pułki z rejonu Pleiku, aby przyłączyć je do tych działających w prowincji Kontum, tym samym drastycznie zwiększając liczebność lokalnych sił do poziomu pełnej dywizji. W odpowiedzi 4 Pułk Piechoty rozpoczął przemieszczanie 3. batalionu 12 Pułku Piechoty i 3. batalionu 8 Pułku Piechoty do Đắk Tô, aby rozpocząć operację MacArthur. 29 października 4. batalion 503 Pułku Piechoty Spadochronowej powrócił w ten rejon jako wsparcie. Batalion ten został przeniesiony na zachód od Đắk Tô do obozu CIDG w Ben Het, aby chronić budowę Bazy Wsparcia Ogniowego nr 12, 2 listopada.