Od połowy 1936 staraniem Kotowej i jej Sekcji przy piśmie ludowym „Piast” ukazywał się dodatek „Dział Kobiet”. Sama Kotowa publikowała w „Piaście” w latach 1936–1939 teksty podpisywane jako „I. K.”. Jej działalność zwiększyła zasięg wpływów Stronnictwa Ludowego na wsi.
Dom Kotów był również jednym z miejsc przygotowań do strajku chłopskiego w sierpniu 1937. Odbywały się tam także narady dotyczące planowanej na 1938 wielkiej manifestacji chłopskiej, którą ostatecznie odwołano w związku z zagrożeniem ze strony III Rzeszy.
28 lutego 1938 podczas kongresu Stronnictwa Ludowego w Krakowie Kotowa została wybrana do Rady Naczelnej SL. W działalności publicystycznej poruszała m.in. zagadnienia udziału kobiet w życiu politycznym i społecznym oraz wychowania dzieci.
II wojna światowa i emigracja Po wybuchu II wojny światowej znalazła się na emigracji. Po wybuchu wojny przez Lwów i Rumunię dotarła z mężem do Francji, mieszkała w Angers, a po klęsce Francji w 1940 przeniosła się do Londynu. Przebywała m.in. w Paryżu i Londynie, gdzie nadal angażowała się w działalność ruchu ludowego, choć w mniejszym stopniu niż w latach przedwojennych. Po wojnie działała w emigracyjnym Polskim Stronnictwie Ludowym i została wybrana (w marcu 1955) do jego Rady Naczelnej.