na perkusji wystąpił Art Blakey. Album ukazał się w należącej do Mingusa wytwórni Debut.
W latach 50. Bley występował z wieloma czołowymi muzykami jazzu, m.in. z Ben Websterem, Lester Youngiem, Charliem Mingusem i Sonnym Rollinsem. W 1957 roku przeniósł się do Los Angeles, gdzie jego działalność coraz silniej zbliżała się do rodzącego się ruchu freejazzowego.
Los Angeles i Ornette Coleman W Los Angeles Bley prowadził własny zespół i występował m.in. z Chet Bakerem. W 1958 roku zaprosił do występów w klubie Hillcrest Club młodego Ornette Colemana wraz z jego zespołem, w którym grali Don Cherry, Charlie Haden i Billy Higgins. Coleman nie był wówczas jeszcze szerzej znany, a występy w Los Angeles należały do wydarzeń, które pomogły ukształtować miejscową scenę nowoczesnego jazzu.
W tym okresie Bley coraz bardziej odchodził od idiomu bebopowego i hard bopowego. Interesowało go tworzenie muzyki, w której struktura kompozycji mogła pozostawać otwarta, a muzycy otrzymywali większą swobodę w kształtowaniu przebiegu utworu.