W latach 1462-1510 właścicielem we wsi był wojewoda poznański Andrzej Szamotulski syn kasztelena poznańskiego Piotra z Szamotuł. W 1462 na jego rzecz, bracia ze Skoków w powiecie gnieźnieńskim, Grzegorz kanonik katedry poznańskiej oraz szlachcic Maciej Stawiański, ze Stawian w powiecie gnieźnieńskim, zapisali 100 kóp półgroszy z zastrzeżeniem prawa wykupu na całej ich wsi Jastrowo. W 1466 Andrzej Szamotulski za zgodą ojca Piotra zapisał na połowie swej wsi Jastrowo, Andrzejowi altaryście w Szamotułach 8,5 złotych węgierskich czynszu rocznego z zastrzeżeniem prawa wykupu za 102 złotych węgierskich na rzecz altarii św. Andrzeja, Macieja i Tomasza Apostołów, jaka miały powstać w kolegiacie w Szamotułach. W 1475 na jego prośbę papież potwierdził nadanie dziesięcin, m.in. z Jastrowca, dla wieczystej kapelanii przy ołtarzu św. Trójcy w kościele św. Stanisława w Szamotułach. W 1481 Andrzej Szamotulski pozwany został z połowy miasta Szamotuły wraz z przynależnościami, a w tym m.in. z połowy wsi Jastrowo, przez Marcina Będlewskiego z tytułu poręczenia przezeń za Piotra z Pniew prepozyta włocławskiego i Wincentego z Pniew. W 1496 Andrzej Szamotulski dał córce Katarzynie połowę miasta Szamotuły wraz z wsiami, a w tym m.in.