Sam Brown zaliczał do chorób astenicznych 97% wszystkich schorzeń, co przesądzało o kształcie jego terapii. Zaburzenie pobudliwości mogły, według niego, wywołać zarówno czynniki fizyczne, jak i psychiczne – zimne albo ciężkostrawne potrawy na równi z deprymującymi przeżyciami.
+ Trzy stany organizmu w doktrynie Browna i wynikające z nich postępowanie Stan Mechanizm Postępowanie steniczny zbyt wysokie pobudzenie wywołane zbyt silnymi bodźcami bodźce słabe: uboga i wodnista dieta, spokój, puszczanie krwi, środki wymiotne i przeczyszczające, zimne okłady asteniczny zbyt niskie pobudzenie: wyczerpanie pobudliwości albo niedostatek bodźców bodźce silne: dieta mięsna, wino i napoje spirytusowe, świeże powietrze, opium, kamfora, piżmo, eter mieszany połączenie obu stanów rozpoznanie i dobór terapii należą do lekarza
Terapia
Zasada terapeutyczna wynikała wprost z patologii. Brown twierdził, że leczenie sprowadza się do jednego zabiegu: oddziaływania na chorego bodźcami, których siłę dobiera się do jego stanu pobudzenia. Wszystkie leki, niezależnie od tego, jak klasyfikowała je ówczesna farmakologia, działają w gruncie rzeczy tak samo: jako bodźce dla organizmu.