Hypochthon chrysostictus Freyer, 1849), Hypochthon schreibersii Freyer, 1847, Hypochthon freyeri Fitzinger, 1850, Hypochthon carrarae Fitzinger, 1850, Hypochthon zoisii Fitzinger, 1850, Hypochthon haidingeri Fitzinger, 1850, Hypochthon laurentii Merrem, 1820. Również kolejni badacze opisywali nowo wyodrębnione gatunki, także kopalne, jak Brunner, 1956, jednak wizja rodzaju monotypowego wciąż była dominująca. W 2026 roku grupa herpetologów na podstawie badań molekularnych wyróżniła kilka wyodrębniających się linii filogenetycznych. Ich rozdzielenie następowało w okresie od 16 milionów do 4 milionów lat temu. Następnie następowało ich wewnętrzne różnicowanie, jak również hybrydyzacja. Na tej podstawie, jak również przeglądu literatury, zaproponowano wyróżnienie następujących gatunków, częściowo ze zmienioną diagnozą: Proteus anguinus Laurenti, 1768 (odmieniec jaskiniowy) Proteus xanthostictus (Freyer, 1847) Proteus freyeri (Fitzinger, 1850) Proteus carrarae (Fitzinger, 1850) Proteus croaticus Brusina, 1908 Proteus parkelj Sket and Arntzen, 1994 Proteus ikae Jelić, Dufresnes, Jablonski, 2026 Proteus bosniensis Šunje, Jelić, Zimić, Dufresnes, Jablonski, 2026 Proteus maurii Manenti, Barzaghi, Dufresnes, Jablonski, 2026.