Katastrofą dla gałęzi bałtyckiej okazały się wojny inflanckie (1558–1583). Hildebrand Staël von Holstein (ok. 1535–1587), major w służbie polsko-litewskiej, pan na i , przez siedem lat był więziony w Moskwie; do Inflant powrócił krótko przed śmiercią, a jego synowie pozostali w ubóstwie w Parnawie. Pod panowaniem szwedzkim ród odbudował pozycję: w 1652 roku otrzymał od królowej Krystyny ponowne nadanie szlachectwa, a w 1675 został wpisany do szwedzkiego Domu Rycerskiego. Fabian Ernst Staël von Holstein podpisał w 1710 roku kapitulację rycerstwa estońskiego przed wojskami rosyjskimi, a w latach 1742 i 1745 ród wpisano do rycerstwa inflanckiego i estońskiego.
Okres szwedzki Trzy linie rodu uzyskały tytuł barona: w 1719 roku Otto Wilhelm, w 1731 Georg Bogislaus (linia wygasła w 1763) oraz w 1788 Erik Magnus. (1685–1763) walczył w III wojnie północnej w gwardii Karola XII, po upadku Narwy był więziony na Syberii, a po powrocie doszedł do godności marszałka polnego; wspólnie z założył w 1742 roku , znaną dziś jako Kosta Boda.