w towarzyskim meczu z Górnikiem Zabrze (1 marca 1962, wynik 2:2) oraz w ligowym spotkaniu z Wisłą Kraków (4 października 1964, w ramach II ligi). Spotkanie z Górnikiem Zabrze w marcu 1962 roku należało do najgłośniejszych wydarzeń w historii klubu i było jednym z pierwszych meczów Rejdycha przeciwko czołowym drużynom krajowym.
Po spadku Lublinianki z II ligi w sezonie 1964/1965 przeniósł się do Stali Mielec (II liga), a następnie wrócił na Lubelszczyznę, gdzie przez pięć sezonów występował w Avii Świdnik (II/III liga). Grając w barwach Avii w rozgrywkach III ligi w 1967 roku zdobył bramkę bezpośrednio z rzutu rożnego w meczu z Włókniarzem Łódź (2:0). W tym samym sezonie, w meczu Pucharu Polski rozegranym 19 listopada, przyczynił się – grając na pozycji pomocnika – do zwycięstwa Avii nad I-ligową Stalą Rzeszów (1:1, 4:3 w rzutach karnych), będąc według relacji prasowej jednym z najlepszych zawodników na boisku.
Po zakończeniu występów w Avii reprezentował także barwy Stali Poniatowa, w tym jako grający trener. W sezonie 1971/1972 należał do zespołu, który wywalczył awans do ligi międzywojewódzkiej, będący jednym z najważniejszych sukcesów klubu w latach 70. Jako zawodnik Stali Poniatowa zdobył m.in.