Do dziś przetrwały po nich tylko cmentarzyska kurhanowe i grodziska.

Dzięki reformom Antoniego Tyzenhausa przeprowadzanym dla ożywienia gospodarki w ekonomii grodzieńskiej w latach 1773–1782 powstało miasteczko Jeleniewo. W latach 1780–1800 miejscowość posiadała prawa miejskie.

W 1786 roku w Jeleniewie mieszkało zaledwie 25 rodzin, w 1800 odnotowano już 471 mieszkańców i 64 domy, a w 1880 – 659 mieszkańców. Miejscowość rozrastała się do końca XIX wieku, kiedy została zdominowana przez rozwijające się Suwałki.

W roku 1795 Jeleniewo trafiło pod administrację zaboru pruskiego.

Z historią osady wiąże się również istnienie Puszczy Przełomskiej, o czym świadczy herb – jeleń.

Żydzi w Jeleniewie Od początku istnienia Jeleniewa obok ludności chrześcijańskiej żyli także i Żydzi, jednak zachowane księgi metrykalne Żydów z Jeleniewa i okolic pochodzą dopiero z lat 1808–1825. W roku 1880 Żydzi stanowili około połowy mieszkańców miejscowości. Liczba mieszkańców miejscowości z czasem malała – spis powszechny z 1921 roku odnotował 175 Żydów (przy całej populacji liczącej 471 osób).

W przededniu II wojny światowej Jeleniewo zamieszkiwało około 250 Żydów.