Społeczność żydowska posiadała we wsi synagogę.
W grudniu 1939 roku około 200 zamieszkujących Jeleniewo Żydów zostało zgromadzonych przez niemieckich żandarmów na placu przy posterunku żandarmerii, gdzie byli oni przetrzymywani, szykanowani, bici i okaleczani. Po kilku dniach żandarmi i volksdeutsche popędzili Żydów do Suwałk, gdzie przetrzymywani byli oni na podwórku szpitalnym do momentu wywiezienia do Białej Podlaskiej, skąd trafili do obozu zagłady w Treblince. Część Żydów poniosła śmierć również w innych miejscach.
Pozostałością po społeczności żydowskiej w Jeleniewie jest cmentarz założony w XVIII wieku (najstarsze odnalezione macewy pochodzą z 1765 roku).
Zabytki thumb|Nagrobek z 1930 roku na cmentarzu rzymskokatolickim. thumb|Jedna z macew zachowanych na cmentarzu żydowskim. Drewniany kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, parafialny, z 1878, nr rej.:426 z 30.08.1985. W jego wieży znajduje się największa w Polsce kolonia rozrodcza nietoperza nocka łydkowłosego (Myotis dasycneme). Drewniana dzwonnica, 2 poł. XIX Cmentarz rzymskokatolicki, nr rej.: 638 z 11.01.1989 Cmentarz żydowski z macewami z XVIII wieku, nr rej.:A-917 z 12.10.1992.