15 września podczas zanurzania doszło na „Żbiku” do nieszczelności kadłuba i zwarcia instalacji elektrycznej. Kolejne uszkodzenia uniemożliwiły próbę przedostania się do Wielkiej Brytanii, wobec czego Żebrowski zdecydował o internowaniu okrętu w Szwecji. 25 września „Żbik” wpłynął na wody szwedzkie w rejonie Sandhamn, po czym został rozbrojony i odholowany do Vaxholm. 11 października 1940 internowane polskie okręty podwodne przeholowano do Mariefred nad jeziorem Melar, gdzie utworzono obóz dla ich załóg. Komendantem obozu i dowódcą okrętów był kmdr ppor. Władysław Salamon, natomiast Żebrowski pełnił funkcję komendanta bazy, czyli obozu mieszkalnego. Internowanie zakończyło się pod koniec maja 1945, gdy władze szwedzkie uznały internowanych polskich marynarzy za wolnych.
Lata powojenne W 1945, przed przekazaniem „Żbika” polskiej komisji odbiorczej, Żebrowski zabrał z okrętu jego banderę wojenną. 10 stycznia 1966 w Los Angeles sporządził odręczne poświadczenie jej tożsamości;