Marian Dźwiniel (także Dźwinel; ur. w 1939 w Albertynie) – polski dziennikarz, publicysta i nauczyciel, związany z NSZZ „Solidarność” i prasą podziemną w PRL. W 1981 redagował pisma wielkopolskich struktur „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany i do 9 lipca 1982 przebywał w Ośrodku Odosobnienia w Gębarzewie. W latach 1985–1989 publikował w prasie podziemnej, między innymi w „Solidarności Walczącej” pod pseudonimem Jan Grad. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Wolności i Solidarności.

Życiorys Urodził się w 1939 w Albertynie. W źródłach występują dwie daty dzienne jego urodzenia: 14 lutego i 28 marca 1939. W 1963 ukończył Wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po studiach, w latach 1963–1964, pracował w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece w Szczecinie, następnie w latach 1964–1965 był nauczycielem w Liceum Pedagogicznym w Rogoźnie. W latach 1965–1967 pracował jako instruktor w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Białymstoku, a w latach 1967–1969 w Pałacu Kultury w Poznaniu. W latach 1970–1971 uczył w Zespole Szkół Przemysłu Spożywczego w Białymstoku, a w latach 1975–1979 w Zespole Szkół Budowlanych nr 2 w Poznaniu.