W przypadku Murzynki zachowały się również ślady linii wykonanych węglem, które Matisse kreślił przy pomocy długiego kija, aby zaznaczyć pozycję wycinanych form. Widoczne są także liczne otwory po szpilkach, świadczące o wielokrotnych zmianach kompozycji. Nie były to „kolaże” w sensie przypadkowego zestawienia gotowych papierów. To bardzo precyzyjnie budowane, duże kompozycje.
Motyw tancerki thumb|Josephine Baker w bananowej spódnicy, 1927 Najbardziej rozpowszechniona interpretacja wiąże przedstawioną postać z Josephine Baker, afroamerykańską tancerką i gwiazdą paryskiej . Najbardziej konkretny trop ikonograficzny to pomarańczowo-żółta forma wokół bioder. Historycy z National Gallery of Art interpretują ją jako nawiązanie do słynnego Baker z „bananową spódniczką”, który stał się jednym z jej rozpoznawalnych znaków scenicznych. Matisse interesował się kulturą afroamerykańską i jej wizualnością. Podczas podróży do USA w 1930 odwiedził kluby w Harlemie, a później ogromne znaczenie miał dla niego jazz. Stworzył książkę artystyczną , wydaną w nakładzie limitowanym w 1947. W jego późnej twórczości pojawiają się też czarne modelki i tancerki.
W literaturze pojawiały się także inne hipotezy, m.in.