Kilka dni przed śmiercią doznał udaru mózgu i zapadł w śpiączkę.

Teatr Pierwszą zawodową rolę teatralną zagrał w 1952 jako Drugi Niewolnik w Hvalisavim vojniku Plauta w reżyserii Miroslava Belovicia. Od jesieni 1953 do lata 1957 był związany z Belgradzkim Teatrem Dramatycznym. Następnie przeniósł się do Zagrzebia i od jesieni 1957 do wiosny 1961 występował w Chorwackim Teatrze Narodowym. Grał tam m.in. Đokę w Sumnjivom licu i Milego w Pokojniku Branislava Nušicia oraz Happy’ego w Śmierci komiwojażera Arthura Millera. Jesienią 1961 dołączył do zespołu Atelje 212. Przełomem w jego karierze okazała się rola Mortimera w wystawionej 18 listopada 1961 sztuce Arsenik i stare čipke, którą objął w zastępstwie przed premierą. W następnych latach występował w tym teatrze m.in. w przedstawieniach Veština, Sprovod, Čudo u Šarganu, Pseće srce, Maratonci trče počasni krug i Radovan III. Członkiem Atelje 212 pozostawał do 1983. Po trwającej od 1986 przerwie w występach teatralnych powrócił na scenę w 1996 w Lari Tompson, tragedija jedne mladosti w Zvezdara Teatar. W teatrze występował do 2012, po czym zakończył karierę aktorską.