Morfologia Owocnik Rozpostarty o grubości do 0,2 (0,5) mm, rozproszony, często oddzielający się od podłoża, grudkowaty w niedojrzałych częściach, przechodzący w błonkowaty, miękki, czasami błoniasty lub nieco skorupiasty i kruchy po wyschnięciu. Powierzchnia młodego hymenium przeważnie nieciągła, wyraźnie usiana brązowawymi lub czarnymi plamami na żółtawobrązowym lub brązowawym tle. Dojrzałe owocniki stają się ciągłe, gładkie do drobnoziarnistych, rzadko wzgórkowate, ciemnobrązowe do prawie czarnych z szarawymi lub zielonkawymi odcieniami. Wzgórki (jeśli występują) zaokrąglone lub nieco wielokątne, 3–5 mm, mniej lub bardziej łatwo oddzielające się od hymenoforu. Subikulum czasami skąpe, ale często dobrze rozwinięte i dość grube, miękkie, od jasnożółtopomarańczowego do żółtobrązowego, rzadko brązowiejące, wyraźnie bledsze niż dojrzałe hymenium. Brzeg ostry i niezróżnicowany lub prawie jałowy, przerzedzający się, jaśniejszy. Ryzomorfy obecne (czasami trudno widoczne), zazwyczaj występujące na brzegu lub w pęknięciach podłoża, o grubości do 0,1 (0,2) mm, zwarte, twardniejące i sztywne, o prawie gładkiej powierzchni, żółtawobrązowej do ciemnobrązowej. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny lub trymityczny ze strzępkami szkieletowymi związanymi z ryzomorfami.