Metody Znakowanie tekstu Znak wodny w tekście generowanym przez duży model językowy nie jest osobnym, ukrytym elementem (np. znakiem Unicode), lecz statystycznym wzorcem w samym doborze słów. Model językowy generuje tekst token po tokenie, wybierając spośród wielu dopuszczalnych, niemal równoważnych wariantów. Algorytm znakujący ingeruje w losowość tego wyboru za pomocą tajnego klucza, tak by w długim tekście powstał wzorzec wykrywalny testem statystycznym, ale niezauważalny dla czytelnika.
W systemie SynthID-Text zastosowano tzw. próbkowanie turniejowe (ang. tournament sampling): dla każdej pozycji losowanych jest kilku „kandydatów”, którym funkcje pseudolosowe przypisują punktacje, a zwycięzca wieloetapowego turnieju trafia do tekstu. Do wykrycia znaku wystarczy klucz i sam tekst – nie jest potrzebny dostęp do modelu. Metoda może działać w wariancie niezniekształcającym (bez mierzalnego wpływu na jakość tekstu) albo zniekształcającym, który zwiększa wykrywalność kosztem jakości; narzut obliczeniowy jest znikomy.