Znakowanie obrazów, dźwięku i wideo W przypadku obrazów znak wodny jest osadzany bezpośrednio w wartościach pikseli przez sieć neuronową trenowaną wspólnie z siecią detekcyjną, dzięki czemu pozostaje wykrywalny po typowych modyfikacjach, takich jak kompresja JPEG, kadrowanie czy zmiana kolorystyki. W nagraniach wideo znakowana jest każda klatka.
Metadane pochodzenia treści Uzupełnieniem znaków wodnych są podpisane kryptograficznie metadane opisujące pochodzenie treści (ang. content credentials), rozwijane przez Coalition for Content Provenance and Authenticity (C2PA). Stosuje je m.in. Anthropic dla plików graficznych generowanych przez Claude'a. Metadane są jednak mniej trwałe od znaku wodnego – mogą zniknąć przy konwersji formatu lub wykonaniu zrzutu ekranu.
Skuteczność i ograniczenia Generatywne znaki wodne w tekście są odporne na kopiowanie i lekką redakcję, ale można je osłabić lub usunąć przez gruntowne przeredagowanie, parafrazę (także wykonaną innym modelem AI) lub podwójne tłumaczenie.