mały|Rysunek przedstawiający ogrody (ze staroperskiego: pairi-daēza) Dariusza I Wielkiego przy pałacu w Persepolis Persyzm – element językowy zapożyczony z języka perskiego i funkcjonujący stale w obrębie innego języka.
Pierwsze persyzmy Jako pierwsze zapożyczenia z języka staroperskiego do Europy trafiały słowa literackie, cytowane przez klasycznych autorów piszących w grece i łacinie, przez tłumaczenia których trafiały następnie do innych języków europejskich. Pierwszym udokumentowanym zapożyczeniem językowym ze staroperskiego jest użyte przez Ksenofonta parádeisos (παράδεισος) wywodzące się od słowa paridaiza-, oznaczającego zamknięty ogród królów perskich. Z czasem słowo to zaczęto używać w znaczeniu ogród/sad – w tym znaczeniu za greckim i łacińskim pośrednictwem wpłynęło ono na kształtowanie się takich słów jak angielskie paradise (raj).
Persyzmy w języku polskim i innych językach europejskich Jednym z najstarszych słów, które przeniknęły ze staroperskiego do polszczyzny jest „satrapa”, wywodzące się od wyrazu oznaczającego zarządcę satrapii (perskiej prowincji) – termin ten po raz pierwszy pojawił się w językach europejskich w 1382 roku w średnioangielskiej Biblii Wycliffe’a.