Prace zakończono w latach 1542–1543 (faza III), kiedy ukończono bastiony i zbudowano przedpole obronne.
W 1588 roku zamek był wciąż obsadzony załogą podczas zagrożenia ze strony Wielkiej Armady. Jednak już pod koniec XVI wieku morze zaczęło się cofać wskutek procesów sedymentacji, a port Camber ulegał stopniowemu zamuleniu. Lustracje z lat 1627 i 1637 wykazały postępujące pogarszanie się stanu zamku. W 1642 roku, na początku angielskiej wojny domowej, siły parlamentarne nakazały rozebranie zamku, aby uniemożliwić jego wykorzystanie przez rojalistów.
Architektura Zamek składa się z centralnej okrągłej wieży (donżonu), otoczonej niższym murem kurtynowym z czterema dużymi półkolistymi bastionami rozmieszczonymi na głównych osiach. Wieżę z bastionami łączą przejścia radialne, a wokół donżonu biegnie sklepiony korytarz pierścieniowy. Od zachodu znajduje się bastion wejściowy z bramą. Całość otoczona była fosą i ziemnymi umocnieniami przedpola. Zamek zbudowano z lokalnego piaskowca oraz cegły. Strzelnice rozmieszczono w sposób umożliwiający prowadzenie ostrzału artyleryjskiego we wszystkich kierunkach.
Badania archeologiczne