w interpretacji badaczek widoczny taniec sugeruje muzykę z kadru, natomiast niewidoczne wykonanie orkiestrowe – ilustrację spoza niego.
Recenzent muzyki filmowej Jonathan Broxton określił utwór jako rozbudowaną, neoklasyczną stylizację poloneza. Pisał, że bez znajomości jego kontekstu mógłby uznać kompozycję za utwór koncertowy pochodzący z XVIII-wiecznego Wiednia.
Nagranie i wydanie
Nagranie zamieszczone na albumie ze ścieżką dźwiękową wykonała Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Antoniego Wita. Jako orkiestratorów muzyki wymieniono Kilara i Tadeusza Czechaka, a jako producenta albumu – Kilara. Nagranie „Poloneza”, trwające 4 minuty i 41 sekund, zamieszczono jako piętnastą pozycję albumu Pan Tadeusz, wydanego w 1999 przez Pomaton EMI.
Odbiór i znaczenie W grudniu 1999 w serwisie Onet opublikowano recenzję albumu, w której „Polonez”, „Świątynię dumania” i „Rok 1812” wskazano jako przykłady romantycznego charakteru muzyki napisanej przez Kilara do filmu. Według recenzji kompozytor za pomocą tych utworów przywołał obrazy szlacheckiego świata i niepodległościowych zrywów.