Mycielski ma uosabiać tradycje powstania styczniowego, natomiast Żymierski – pokolenie Legionów Polskich walczących podczas I wojny światowej.

Mycielski został przedstawiony jako starszy mężczyzna w czarnym, żałobnym ubraniu. Jego postawa została scharakteryzowana jako skupiona i melancholijna. Pochylona głowa, przymknięte oczy ukryte za binoklami oraz wyraz twarzy mają podkreślać ciężar walki o niepodległość Polski i pamięć wcześniejszego cierpienia.

Obok niego znajduje się Michał Żymierski, młodszy oficer Legionów w jasnoniebieskim mundurze. Ma wyprostowaną sylwetkę, podniesioną głowę i skupione, energiczne spojrzenie. W prawej ręce trzyma wojskową lornetkę.

Podkreślano również kompozycyjne zespolenie obu postaci. Ich zestawienie ma symbolizować współistnienie myśli i czynu, przeszłości i przyszłości oraz cierpienia i zwycięstwa.

W tle obrazu przedstawiona jest równina pokryta ciałami poległych legionistów. Nad horyzontem znajduje się postać Chrystusa błogosławiącego poległym oraz anioły. Scena ta interpretowana jest jako przedstawienie metafizycznego sensu ofiary poniesionej przez legionistów.