Władysław Szymański (ur. 5 kwietnia 1901 w Domatówku koło Pucka, zm. 11 stycznia 1940 w obozie koncentracyjnym Stutthof) – polski duchowny rzymskokatolicki, nauczyciel religii, działacz społeczny.
Życiorys mały|Tablica upamiętniająca w kościele NMP Wniebowziętej w Sopocie mały| Upamiętnienie w Urodził się w Domatówku, w rodzinie rolnika Jana Józefa Szymańskiego i Otylii Barbary z domu Baranowskiej. Od Wielkanocy 1912 został przyjęty do Collegium Marianum w Pelplinie. Następnie przeniósł się do Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Wejherowie, w którym uzyskał maturę w 1922 rokuL. Molendowski, Szymański Władysław, duchowny katolicki, „Gedanopedia”.
Po maturze, w tym samym roku, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Po czterech latach studiów, 27 czerwca 1926 roku otrzymał z rąk biskupa Stanisława Okoniewskiego święcenie kapłańskie. Jako neoprezbiter z dniem 1 lipca 1926 mianowany wikariuszem parafii św. Mikołaja w Papowie Toruńskim, od 15 wrzenia 1926 skierowany do parafii Najświętszej Marii Panny w Toruniu, od 1 stycznia 1929 w parafii Chrystusa Króla w Toruniu–Mokre. W grudniu tego roku został przez biskupa Okoniewskiego skierowany do posługi duszpasterskiej wśród Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku. Od 1 stycznia 1930 objął stanowisko wikariusza w parafii św. Józefa na Starym Mieście w Gdańsku.