Oprócz posługi duszpasterskiej prowadził działalność narodową wśród Polaków. Również otaczał opieką młodzież szkolną na obszarze WMG. Ponieważ posiadał uzdolnienia muzyczne, założył sekcję młodzieżowego chóru kościelnego oraz orkiestrę dętą i smyczkową. Powodzeniem cieszyły się organizowane przez niego amatorskie pasyjne przedstawienia teatralne. Organizował także pzredstawienia pasyjne, teatralne, kursy i wycieczki do stolicy i innych miast dużych miast II Rzeczypospolitej, jak Poznań, Lwów i Kraków.
13 kwietnia 1934 roku Senat Gdańska, w którym większość miała NSDAP, wydał zakaz pełnienia przez niego obowiązków duszpasterskich. Podstawą prawną była ustawa z 1873 r., pochodząca jeszcze z czasów kulturkampfu. Po protestach ks. Szymańskiemu przydzielono odległą małą parafię w Lasowicach Wielkich niedaleko Malborka. W 1935 roku został księdzem w Sopocie, ale w 1937 roku pod presją zmuszony był zrezygnować z pełnionej funkcji. Do wybuchu II wojny światowej był tam nauczycielem religii.