W 2001 otrzymał norweskie obywatelstwo. W listopadzie tego samego roku wybrał się do Japonii w celu wzięcia udziału w poetyckim spektaklu łączącego poetów z Finlandii i Japonii. W długiej podróży towarzyszył mu przyjaciel Junichiro Okura, mieszkający w Helsinkach. W czasie podróży powrotnej Valkeapää rozchorował się i zmarł w domu swojego przyjaciela, w Espoo, 26 listopada 2001. mały|Jesienny krajobraz gminy, z której pochodzi Valkeapää W 2004 została założona fundacja Lássagámmi, która opiekuje się domem artysty i dba o zachowanie jego dorobku. Właścicielem fundacji jest . mały|Zdjęcie stada reniferów w Čáhkáljávri (Enontekiö) wykonane przez Valkeapää (1964) Twórczość
Muzyka Kiedy Valkeapää był dzieckiem, joikowanie było zakazane. Joikować uczyli go młodzi dorośli z rodziny Buljo i utalentowany wykonawca joiku Duvva. Áillohašowi udało się na nowo spopularyzować joikowanie, w czasie, kiedy sztuka ta była bliska wymarcia. W 1968 wydał swój debiutancki album (Joiki) w którym pojawia się zarówno tradycyjny joik, jak i połączenie joiku z muzyką.