Vlado Janić (ur. 14 lipca 1904 w Sisaku, zm. 4 maja 1991 w Belgradzie) – chorwacki partyzant, dowódca Sisackiego Oddziału Partyzanckiego, pierwszej jednostki antyfaszystowskiego ruchu oporu utworzonej przez ruch oporu na terenie okupowanej Jugosławii i Europy podczas II wojny światowej.
Życiorys Deklarował narodowość chorwacką i katolicyzm. Cała jego rodzina była zaangażowana w ruch robotniczy, a od 1941 również w ludową wojnę wyzwoleńczą. Jego dwaj bracia i ojciec zostali rozstrzelani, natomiast matka i siostra były więzione w obozie koncentracyjnym Jasenovac.
Po ukończeniu trzeciej klasy szkoły podstawowej, w czasie wakacji, Janić podejmował pracę w cegielni, aby zapewnić dodatkowe dochody swojej ubogiej rodzinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej przez pewien czas pracował na stacji kolejowej w Sisaku. Pod koniec I wojny światowej oraz w pierwszych latach istnienia Jugosławii uczył się zawodu ślusarza maszynowego w Tvornici tkanina w Sisaku, gdzie jako uczeń uczestniczył w kilku strajkach. Po ukończeniu nauki zawodu podjął pracę w warsztatach kolejowych w Sisaku, gdzie pracował jako ślusarz, a przez pewien czas również jako palacz na lokomotywie.