W 1924 wstąpił do związku zawodowego Saveza željezničarskih. Aktywnie działał w Nezavisnim radničkim sindikatima, w trudnych warunkach, w których organizacje robotnicze podlegały represjom, a Komunistyczna Partia Jugosławii (KPJ) miała zakaz działalności publicznej.
W 1931 został przyjęty do KPJ. Dwa lata później został sekretarzem komórki partyjnej w warsztatach kolejowych oraz członkiem Komitetu Okręgowego Komunistycznej Partii Chorwacji na Sisak i Baniję, a od 1935 pełnił również funkcję sekretarza tego komitetu. Z powodu działalności partyjnej był kilkakrotnie aresztowany, jednak po każdym opuszczeniu więzienia jeszcze aktywniej angażował się w działalność partyjną.
W 1937 uczestniczył w naradzie partyjnej pod Plješivicą koło Samobora oraz w naradzie partyjnej w pobliżu w Słowenii. W 1939, podczas I Konferencji Partyjnej Komunistycznej Partii Chorwacji (KPH), Janić, jako wyróżniający się działacz i aktywista partyjny, został wybrany na członka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chorwacji. Uczestniczył również w V Konferencji Krajowej Komunistycznej Partii Jugosławii, podczas której został wybrany na członka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Jugosławii.