Technika kompozytorska to zespół środków i sposobów posługiwania się materiałem dźwiękowym służących kształtowaniu struktur muzycznych. Nie jest ona tożsama ze stylem muzycznym: ta sama technika może służyć różnym stylom.
Proces twórczy W jednym z modeli psychologicznych komponowanie jest ujmowane jako rozwiązywanie problemów w ramach ograniczeń wyznaczanych przez cele twórcy, sytuację i właściwości materiału. Proces może łączyć świadomy namysł z mniej świadomym rozwijaniem materiału i prowadzić do rozwiązań nieprzewidzianych na początku pracy.
W ujęciu psychologii ekologicznej przedstawionym przez komponowanie nie zachodzi wyłącznie w umyśle twórcy, lecz kształtuje się w jego wzajemnym oddziaływaniu z materialnym i społecznym otoczeniem. Jego możliwości i ograniczenia współtworzą między innymi instrumenty, notacje, stroje instrumentów oraz technologie nagrywania i odtwarzania. Jest to proces rozciągnięty w czasie, niekiedy rozdzielony między wiele osób. Projekty kompozytorskie mogą obejmować następujące po sobie lub nakładające się działania kompozytorów, wykonawców, technologów, kopistów, producentów i realizatorów dźwięku.
Przypisy
Kategoria:Muzykologia