Jednorożec a Ulatowo-Pogorzel i Stegna Jednorożec jako wieś puszczańska w Puszczy Zielonej leżała na pograniczu z wsiami drobnoszlacheckimi (Ulatowo-Pogorzel, Ulatowo-Słabogóra), co już od czasów nowożytnych wzbudzało antagonizmy. Józef Ostaszewski pisał, że mieszkańcy okolicznych wsi – Ulatowo, Kobylaki, Bobino, Chodkowo i innych nie wchodzili w związki małżeńskie z Kurpiami z Jednorożca, Parciak czy Żelaznej. Mazurem nazywa Kurp mieszkańca wsi szlacheckiej, a Kurpiem (…) nazywa szlachcic byłego mieszkańca puszcz. Podobnie było w przypadku sąsiadującej z Jednorożcem od południa wsi Stegna, dawnej własności Krasińskich. Dochodziło do bójek między mężczyznami z obu wsi, nie zawierano mieszanych małżeństw. Sytuację, zarówno w przypadku kontaktów jednorożan ze stegniarzami, jak też jednorożan z pogorzelakami, zmieniły wspólne: parafia, administracja cywilna, szkoła, służba zdrowia, straż pożarna itp.