Zasada wariacyjna obejmuje także materiał muzyczny samych scen, a kolejne przekształcenia tematu wiążą strukturę dzieła z tytułową metaforą „obrotu śruby” i współtworzą narastające napięcie dramatyczne.
Powstanie Pomysł napisania opery na podstawie noweli Henry’ego Jamesa pojawił się w związku z zamówieniem Biennale w Wenecji na nową operę kameralną, której premiera miała odbyć się w 1954 roku w Teatro La Fenice w Wenecji. Britten, zachęcony przez Petera Pearsa, zainteresował się nowelą W kleszczach lęku, a przygotowanie libretta powierzył . Prace nad kompozycją rozpoczął 30 marca 1954 roku. Partytura została ukończona na początku sierpnia tego samego roku, po około czterech miesiącach intensywnej pracy. W trakcie komponowania Piper dokonywała jeszcze drobnych zmian w tekście libretta.
Piper zachowała zasadniczą strukturę opowiadania Jamesa, skracając je i upraszczając. Tekst prologu, opracowanego muzycznie w formie recytatywu, pozostaje bliski początkowemu fragmentowi pierwowzoru. Librecistka pominęła obecną w noweli grupę słuchaczy, powierzając wprowadzenie do akcji jednemu narratorowi, który kieruje swoje słowa do widzów. Jednym z najważniejszych problemów adaptacji było zachowanie na scenie narracyjnej niejednoznaczności noweli.