Wykonania i recepcja Prapremiera odbyła się 14 września 1954 w Teatro La Fenice w Wenecji podczas , organizowanego w ramach Biennale w Wenecji, pod dyrekcją Brittena. Przyjęcie dzieła było na ogół przychylne. Krytycy chwalili zwłaszcza liryzm muzyki Brittena, porównując go pod tym względem z Verdim i Menottim; styl opery bywał zarazem określany jako eklektyczny. Najwięcej zastrzeżeń wzbudziło zastosowanie kameralnego składu orkiestry. uważał, że celowo oszczędna partia orkiestrowa, choć wystarczająca pod względem dramatycznym, jest zbyt uboga i mało zwarta, by mogła zadowolić słuchacza. Riccardo Malipiero twierdził natomiast, że skład kameralny nie wystarcza do udźwignięcia dramaturgii, a podporządkowana rola orkiestry sprowadza muzykę do funkcji dekoracyjnej i akompaniującej.
Pierwsze wykonanie opery w Polsce odbyło się 28 marca 2015 w wersji koncertowej podczas XIX Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Wykonaniem kierował Łukasz Borowicz. Autorzy recenzji opublikowanej w „Kulturze Liberalnej” na ogół pozytywnie ocenili obsadę wokalną, krytycznie odnieśli się natomiast do interpretacji Borowicza, zarzucając jej brak gradacji dynamicznej i niedostateczne wyczulenie na barwę.