Fruit boots. Lekkie buty z rakami przykręconymi do buta (a nie przypinanymi, jak w przypadku standardowych ciężkich butów wysokogórskich używanych w tradycyjnej wspinaczce lodowej). Stały się standardem w zawodach drytoolingowych i wspinaczki lodowej. Raki jednopunktowe. Wspinacze mikstowi preferują jednopunktowe ustawienie raków, aby mogli zachować bardziej precyzyjną kontrolę nad pracą nóg (co jest trudniejsze w przypadku tradycyjnych dwupunktowych raków). Ostrogi. Jednopunktowy rak wystający z tyłu buta, umożliwiający zaczepy piętowe i bardziej rozbudowane pozycje odpoczynkowe; jednak użycie ostróg stało się bardziej regulowane w zawodach wspinaczkowych, ponieważ zaczęto je uważać za podobne do wspinaczki technicznej. Zaawansowane czekany. Wymóg wspinaczy mikstowych pokonywania skalnych przewieszeń i dachów doprowadził do rozwoju bardziej zaawansowanych konstrukcji czekanów; dodatkowo potrzeba unikania pętli na czekanach przez wspinaczy na najwyższym poziomie (obecnie zakazanych w zawodach) wymagała również innych kształtów rękojeści. Smycze do narzędzi lodowych.