Miodrag Damjanović cyr. Миодраг Дамјановић (ur. 16 stycznia 1893 w Aleksinacu, zm. 4 sierpnia 1956 w Hanowerze) – jugosłowiański i serbski generał, komendant kolaboracyjnego Serbskiego Korpusu Ochotniczego (SDK) podczas II wojny światowej.
Młodość i okres przedwojenny Syn Milana i Poleksiji z d. Filipović. Po ukończeniu szkoły średniej w Kragujevacu, wstąpił do Akademii Wojskowej w Belgradzie. Jako kadet w stopniu sierżanta wziął udział w I wojnie bałkańskiej. Walczył w dywizji szumadyjskiej, w grudniu 1912 uzyskał awans na pierwszy stopień oficerski. W czasie I wojny światowej w stopniu kapitana II klasy uczestniczył w obronie Belgradu, a następnie przeszedł przez Albanię na Korfu. W 1918 walczył na froncie salonickim jako dowódca baterii artylerii górskiej.
Po zakończeniu wojny nadal służył w jednostkach artylerii. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojskowej otrzymał przydział do sztabu dywizji szumadyjskiej i awans na stopień majora. W latach 1927-1928 przebywał we Marsylii, gdzie przeszedł szkolenie dla wyższych oficerów. Po powrocie do kraju otrzymał awans na stopień pułkownika i przydział do sztabu lotnictwa wojskowego. W latach 1930-1932 był attache wojskowym Jugosławii na Węgrzech. W 1932 objął stanowisko szefa sztabu dywizji sawskiej. a następnie szefa sztabu sił lotniczych.