Berliner Gramophone Company zdała sobie sprawę, że potrzebuje napędu sprężynowego, aby dotrzymać kroku konkurentom. Przedstawiciele Berliner Gramophone Company zwrócili się do Johnsona z prośbą o opracowanie silnika, który odtwarzałby płyty ze stałą prędkością. Johnson zaprojektował i zbudował napędzany sprężyną silnik do gramofonu oraz ulepszył pudło rezonansowe. W 1896 roku podpisał kontrakt z Berlinerem na dostawę 200 silników do gramofonu. Johnson otrzymał patent w 1898 roku na „Gramophone and Actuating Device Therefor”.
Johnson kontynuował udoskonalanie gramofonu i współpracował z nad dalszym ulepszeniem pudła rezonansowego. Wspólnie złożyli wniosek patentowy i zgodzili się dzielić zyski ze sprzedaży po równo oraz nie sprzedawać swoich udziałów bez zgody drugiego. Johnson prowadził również badania nad poprawą jakości nagrywania płyt gramofonowych i opracował technikę ulepszenia metody zapisu bocznego do tego, co nazwał „hill and dale” lub zapisem pionowym.