Eldridge R. Johnson Manufacturing Company Johnson wrócił do Scull Machine Shop i zainwestował w firmę. Przedsiębiorstwo opracowywało maszyny do introligatorstwa i zszywacze drutowe, ale borykało się z trudnościami, więc Johnson wykupił udział wspólnika i został jedynym właścicielem. W 1894 roku zmienił nazwę firmy na Eldridge R. Johnson Manufacturing Company. Jego firma wykonywała różne mniejsze zlecenia dotyczące modeli parowych i modyfikacji maszyn. Klient o nazwisku Henry Whitaker przyniósł do warsztatu Johnsona ręcznie napędzany, korbowy gramofon Berlinera i poprosił go o zaprojektowanie napędu sprężynowego. Johnson to zrobił, ale Whitaker uznał rezultat za niezadowalający i odrzucił projekt.
Johnson był zafascynowany gramofonem i dostrzegł ogromny potencjał w jego ulepszeniu. Później napisał, że „to małe urządzenie było źle zaprojektowane. Brzmiało mniej więcej jak częściowo wykształcona papuga z bólem gardła i katarem. Ale to małe, charczące urządzenie przyciągnęło moją uwagę i trzymało ją mocno. Zainteresowałem się nim tak, jak nigdy wcześniej niczym się nie interesowałem. Było dokładnie tym, czego szukałem”.