Jan Szałagan (ur. 17 stycznia 1897 w Dołżance, zm. po 6 października 1938) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, prawnik, inspektor pracy.
Życiorys Urodził się 17 stycznia 1897 we wsi Dołżanka, w ówczesnym powiecie tarnopolskim Królestwa Galicji i Lodomerii, jako syn Pawła Teodora (ur. 1863), rolnika, działacza niepodległościowego, odznaczonego Medalem Niepodległości, i Anny z Olszańskich, poz. 327.. Od 1907 uczęszczał do c. k. Wyższego Gimnazjum I z językiem wykładowym polskim w Tarnopolu. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie siódmej. Od 11 sierpnia do 10 października 1914 służył w Legionie Wschodnim, a po jego rozwiązaniu wyjechał do Pragi, gdzie ukończył klasę ósmą gimnazjum.