10 sierpnia 1915 został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Od stycznia 1916 walczył na froncie rosyjskim w szeregach 15 pułku piechoty. W marcu tego roku razem z pułkiem został przeniesiony na front włoski. Latem 1916 został skierowany do szkoły oficerów rezerwy, a po jej ukończeniu, w stopniu aspiranta oficerskiego, wyjechał z kompanią marszową na front włoski pod Trydent. 17 maja 1917 dostał się do niewoli włoskiej. Na stopień chorążego rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1917. 2 czerwca 1918 wstąpił do Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech. W jego szeregach walczył przeciwko Austriakom. Był dowódcą jednego z plutonów. Wyróżnił się 24 października 1918 pod Monte Pertico (pierwszego dnia bitwy pod Vittorio Veneto). 20 kwietnia 1922 kapitan Stefan Kluczyński, były organizator i dowódca Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari. We wniosku na odznaczenie włoskim Medalem za Męstwo Wojskowe napisano: „dowódca patrolu Polaków, zawsze na przedzie natarcia, przez trzy godziny walki bez wytchnienia dobrowolnie poprowadził swój oddział do podboju jaskini oddalonej o 1 km od linii i wziął do niewoli 30 jeńców;