ranny w głowę w walce wręcz”.
W lutym 1919 wstąpił do Armii Polskiej we Francji i wraz z nią wrócił do Polski. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. W 1921 pełnił służbę w baonie celnym nr 20 w Chojnicach na stanowisku dowódcy 4 kompanii „Płutowo”, a jego oddziałem macierzystym był 53 pułk piechoty. W marcu 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 53 pp w Stryju. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3044. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 15 pułku piechoty w Dęblinie. W 1934, jako porucznik rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl i posiadał przydział do 38 pułku piechoty w Przemyślu.
1 kwietnia 1922, po zwolnieniu w wojska, rozpoczął służbę w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej na stanowisku podinspektora pracy 38 Obwodu w Białymstoku. Równocześnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej. Po ukończeniu studiów prawniczych otrzymał stopień magistra praw. W 1933 mieszkał w Przemyślu i tam pracował jako podinspektor pracy 44 Obwodu. W 1934 został przeniesiony na stanowisko inspektora pracy 41 Obwodu w Nowym Sączu i zamieszkał przy ul. Młyńskiej 4. W październiku 1938 mieszkał przy ul. Jagiellońskiej 66.