Negocjacje zakończyły się fiaskiem z powodu żądań komunistów połączenia EDES z EAM oraz ich nieufności wobec probrytyjskiej postawy Zerwasa.

23 lipca 1942 roku, pod silną presją brytyjską i ponad miesiąc po oficjalnym utworzeniu zbrojnego ramienia EAM – Greckiej Ludowej Armii Wyzwoleńczej (ELAS) – Zerwas wraz z Pyromaglou i garstką towarzyszy wyruszył w góry Valtos w regionie Etolia-Akarnania; był to obszar o długich tradycjach walki partyzanckiej, sięgających jeszcze czasów panowania osmańskiego. Od tego momentu aż do końca okupacji Epir pozostawał głównym terenem działań partyzantów EDES.

Wspierana przez brytyjskich spadochroniarzy, EDES szybko zgromadziła około 100 bojowników. Jej pierwszą poważną akcją była operacja Harling – zniszczenie wiaduktu w Gorgopotamos przez połączone siły brytyjskich komandosów z SOE oraz oddziały EDES i ELAS. Choć ta udana akcja – będąca jednym z największych aktów sabotażu w okupowanej Europie – znacząco podniosła prestiż rodzącego się ruchu oporu, doprowadziła również do poważnego rozłamu między EDES a ELAS: Brytyjczycy głośno podkreślali i wychwalali rolę Zerwasa w operacji, pomijając jednocześnie wkład – znacznie większy pod względem liczebnym – lewicowych sił ELAS.