nawet jeśli przyszłość nie rysuje się w różowych barwach, on sam jest dobrze zabezpieczony”.

W sierpniu 1942 roku wraz ze swoim doradcą politycznym i zastępcą w strukturach EDES, Komninosem Pyromaglou, Zerwas udał się w góry Epiru, gdzie utworzył zbrojne ramię tej organizacji – EOEA (Ethnikes Omades Ellinon Antarton, czyli Narodowe Oddziały Greckich Partyzantów). Po przeniesieniu się w góry rodzinnego Epiru, Zerwas przy werbunku partyzantów (andartes) polegał głównie na koneksjach rodzinnych. Był on typowym przywódcą partyzanckim, którego status archigosa (wodza) opierał się na charyzmie, a jego program polityczny – poza postulatem przywrócenia republiki – odznaczał się znaczną niejasnością. Pyromaglou podsumował filozofię Zerwasa i EDES jako: „Wiara w Lidera. Wszystko [zależy] od Lidera. Wszystko dla Lidera”. Siły EDES-EOEA zostały ostatecznie uznane przez brytyjskie Dowództwo Sił na Bliskim Wschodzie za oddziały bojowe sił alianckich.