Jabłonowska rozbudowywała kolekcję przez kilka dziesięcioleci. Podczas podróży po Europie Zachodniej w 1770 roku nawiązywała kontakty z naturalistami i nabywała całe kolekcje. Później znaczna część okazów trafiała do Siemiatycz przez Gdańsk i Holandię. W zakupach pośredniczyła m.in. Renata Wilhelmina Gralath, wnuczka gdańskiego przyrodnika i kolekcjonera Jacoba Theodora Kleina.
Do gabinetu trafiła także część drugiej kolekcji słynnego amsterdamskiego farmaceuty i przyrodnika Albertusa Seby, której okazy pochodziły m.in. z Azji, Afryki i obu Ameryk. Szczególnie licznie reprezentowane były w niej gady i płazy. O obecności okazów pochodzących ze zbioru Seby wspominał Stanisław Staszic, który zwiedził gabinet w 1799 roku.
Zachowane spisy sporządzone podczas przygotowywania kolekcji do wywozu w 1802 roku pozwalają określić jej rozmiary. Sama część mineralogiczna obejmowała ponad 8050 okazów zapakowanych do 23 skrzyń. W zbiorach znajdowały się skały, minerały, rudy metali, kamienie i skamieniałości, w tym liczne próbki pochodzące z terenów dawnej Rzeczypospolitej.