Na czele Związku stał komitet centralny, w skład którego wchodziło po dwóch delegatów z każdej z trzech organizacji członkowskich.
Struktura Grupy chrześcijańskie, liberalne i patriotyczne („Reaktion”) Unio'n vun de Lëtzebuerger Fräiheetsorganisatiounen (Unio'n), 1944: Lëtzeburger Patriote Liga (LPL), 1940 Lëtzebuerger Legio'n (LL), 1940 → Letzeburger Volleks-Legio'n (LVL), 1941 Trei Lëtzeburger Studenten (TLS), 1941 Lëtzebuerger Scouten ≈ Lëtzeburger Freihéts-Kämpfer (LFK), 1940 Lëtzeburger Ro'de Lé'w, 1941 Lëtzeburger Freihéts-Bond ≈ Lëtzeburger Freihéts-Bewegong (LFB), 1940 Patrioci Niezależni („PI-Men”), 1940
Grupy komunistyczne i międzynarodowo-socjalistyczne („Rotfront”) Aktiv Letzeburger Enhétsfront ge'nt de Faschismus (ALEF), 1940 Kommunistesche Kampfgrupp Schëffleng („Alweraje”), 1941
Wiele „ruchów oporu” Luksemburski ruch oporu nigdy nie istniał jako zjednoczona całość;