W polskich przepisach przewidziano wyjątek dla torów dłuższych niż 333,33 m, na których sprint drużynowy rozgrywa się na dystansie półtora okrążenia, a zmiana prowadzącego następuje co pół okrążenia.
Zawodnicy korzystają z rowerów torowych wyposażonych w jedno przełożenie i tzw. ostre koło (ang. fixed gear), czyli napęd bez wolnobiegu (ang. freewheel), oraz pozbawionych hamulców.
Historia Sprint drużynowy mężczyzn znalazł się w programie olimpijskim podczas igrzysk olimpijskich w Sydney w 2000 roku; srebrny medal zdobyła wówczas reprezentacja Wielkiej Brytanii z Craigiem MacLeanem w składzie. Sprint drużynowy kobiet zadebiutował na mistrzostwach świata UCI w 2007 roku, a do programu olimpijskiego został włączony podczas igrzysk w Londynie w 2012 roku.
mały|Reprezentacja Polski podczas rundy kwalifikacyjnej sprintu drużynowego kobiet w Pucharze Narodów UCI w Glasgow w 2022 roku