Początkowo wydawcy odnosili się do nowej konwencji niechętnie. Ręczne składanie takich znaków było drogie i skomplikowane technicznie. Wskazywano również, że symbole w wersji konturowej są słabiej widoczne i mniej czytelne w druku. Jeszcze na początku lat 80. wydawnictwo John Wiley & Sons zalecało unikanie pisma tablicowego w publikacjach.

Cyfryzacja i standaryzacja Donald Knuth, tworząc w 1978 roku system składu tekstu TeX, również preferował tradycyjne pogrubienie () i nie włączył kroju tablicowego do podstawowego zestawu czcionek. Zmuszało to autorów do stosowania makr. Sytuacja zmieniła się w 1985 roku, gdy Amerykańskie Towarzystwo Matematyczne (AMS) stworzyło dedykowaną czcionkę dla pakietu AMS-TeX, dostępną m.in. za pomocą polecenia \Bbb (później \mathb w LaTeX-u). W 1991 roku najpopularniejsze symbole pisma tablicowego (oznaczające zbiory liczbowe ℕ, ℤ, ℝ, ℚ, ℙ, ℂ) weszły w skład standardu Unicode (w bloku Letterlike Symbols, a w późniejszych wersjach rozszerzono je na cały alfabet w bloku Mathematical Alphanumeric Symbols).

Obecnie stosowanie pisma tablicowego w druku jest powszechne. Międzynarodowa norma ISO 80000-2 uznaje styl tablicowy za dopuszczalny wariant zapisu zbiorów liczbowych obok tradycyjnego pogrubienia.

Przypisy

Kategoria:Rodzaje pisma