Potyczka pod Unieckiem – starcie zbrojne stoczone 28 stycznia 1863 roku we wsi Unieck (ówczesna gubernia płocka, obecnie powiat płoński) w czasie powstania styczniowego, między polskim oddziałem powstańczym pod dowództwem kpt. Kazimierza Wolskiego a oddziałem armii carskiej dowodzonym przez płk. Józefa Sierzputowskiego. Starcie, będące pierwszą potyczką powstania na terenie Północnego Mazowsza (dawnego powiatu mławskiego), zakończyło się rozbiciem sił polskich, śmiercią dowództwa i doszczętnym spaleniem unieckiej plebanii wraz z zabudowaniami gospodarczymi.
Podłoże i manewry poprzedzające
W pierwszej fazie powstania styczniowego strategicznym celem sił polskich w regionie płockim było uderzenie na Płock. Sztab formujących się oddziałów powstańczych pod dowództwem kpt. Kazimierza Wolskiego, ściągający ochotników z okolicznych terenów, został zasilony głównie przez robotników-ochotników z pobliskiej publicznej cukrowni „Izabelin” w Glinojecku. Przed wyruszeniem w pole zgrupowanie otrzymało błogosławieństwo od lokalnego proboszcza w Glinojecku, który wręczył ochotnikom płótna z symbolami religijnymi, mające pełnić w walce funkcję sztandarów oddziału.