Wyścig o Chiny pod koniec XIX wieku gwałtownie przyspieszył ten proces, ponieważ główne mocarstwa ustanawiały własne strefy wpływów na terenie całego kraju. Tendencję tę tylko częściowo powstrzymała amerykańska polityka otwartych drzwi.
Obecność obcych mocarstw przyniosła poważne zmiany w chińskiej gospodarce i społeczeństwie. Główne porty traktatowe, zwłaszcza w i Tiencinie, stały się ośrodkami industrializacji, zachodniej edukacji i handlu międzynarodowego. Dzięki temu w regionie rozwijały się zachodnie metody produkcji, systemy bankowe i zwyczaje kulturowe. Jednocześnie utrata suwerenności narodowej oraz nierówności społeczne i prawne między cudzoziemcami a Chińczykami wywołały chiński opór wobec obcego imperializmu, czego skutkiem były takie wydarzenia jak powstanie bokserów i ruch 4 Maja.
System nierównoprawnych traktatów zaczął powoli zanikać po ustanowieniu Republiki Chińskiej. Podczas wojny chińsko-japońskiej i II wojny światowej w latach 40. XX wieku większość obcych mocarstw zrzekła się praw eksterytorialnych i koncesji. Po zwycięstwie w chińskiej wojnie domowej Komunistyczna Partia Chin zniosła pozostałe koncesje, jednak ostatnie ślady zagranicznego imperializmu zachowały się do przekazania Hongkongu w 1997 roku i Makau w 1999 roku.