Przywileje, jakie Francja uzyskała na mocy traktatu z Whampoa, umożliwiły jej ustanowienie religijnego protektoratu nad katolikami w Chinach. Francuski minister widział w negocjacjach nad traktatem, oprócz korzyści gospodarczych, okazję do podniesienia prestiżu Francji i Kościoła katolickiego dzięki polityce religijnej. Traktat usankcjonował przywileje francuskich katolików, w tym możliwość prowadzenia i zakładania instytucji religijnych w portach traktatowych, zniesienie kar za praktykowanie katolicyzmu na terenie całych Chin oraz zasadę, że misjonarze wykryci przez chińskie władze poza portami traktatowymi mają być eskortowani do francuskiego konsulatu. W 1846 roku de Lagrené wynegocjował z cesarzem Daoguangiem edykt, który potwierdzał swobodę praktykowania religii katolickiej, nakazywał karanie chińskich urzędników prześladujących katolików i zwracał miejscowym katolikom cały majątek kościelny skonfiskowany od czasu zakazu chrześcijaństwa wydanego przez cesarza Kangxi na początku XVIII wieku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Obcy imperializm w Chinach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.