Marks wskazywał, że nadprodukcja może występować w poszczególnych gałęziach produkcji, a jej rozszerzenie na inne gałęzie może prowadzić do ogólnej nadprodukcji. Rozróżniał przy tym nadprodukcję produktów od nadprodukcji towarów: w warunkach kapitalistycznych problem nie polega na absolutnym nadmiarze dóbr w stosunku do potrzeb społecznych, lecz na możliwości wytwarzania towarów w ilościach, których nie można zrealizować na rynku na warunkach zapewniających dalszą reprodukcję kapitału.
W analizie stosunku między produkcją a konsumpcją Marks zwracał uwagę na ograniczenia rynku wynikające z charakteru produkcji kapitalistycznej. Rozwój produkcji i akumulacji kapitału może prowadzić do zwiększania podaży szybciej niż możliwości rozszerzania rynku. W tym ujęciu zdolność do nabywania towarów zależy nie tylko od istniejących potrzeb, lecz także od możliwości płatniczych. Ograniczenie konsumpcji w stosunku do możliwości produkcyjnych stanowi zatem jeden z elementów wyjaśniających możliwość kryzysów nadprodukcji.