Karol Piasecki (ur. 20 stycznia 1897 w Zatorze, zm. 11 lipca 1953 w Los Angeles) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, oficer Oddziału II Sztabu Głównego, szef Ekspozytury nr 4 w Katowicach (1931–1935) oraz szef Oddziału II Sztabu Armii „Łódź” (1939).
Życiorys Syn Jana i Franciszki ze Żmudzińskich urodzony 20 stycznia 1897 w Zatorze, w ówczesnym powiecie wadowickim Królestwa Galicji i Lodomerii. Tam ukończył pięć klas szkoły ludowej. Następnie uczęszczał do gimnazjum w Krakowie (klasy I–III), a później do c. k. Szkoły Realnej w Krośnie (klasy IV–V). W Krośnie należał do Związku Strzeleckiego.
W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 4 baterii 1 pułku artylerii. Od 20 września 1917 do 30 października 1918 służył w cesarskiej i królewskiej armii.
Od 31 października 1918 walczył w obronie Lwowa na Odcinku VI (Pododcinek Rzęsna Polska) i Odcinku I (Pododcinek Szkoła Kadetów). 17 listopada 1918 został ranny dowodząc plutonem piechoty w stopniu ogniomistrza. Od stycznia 1919 dowodził plutonem kartaczownic „Ślimak”. Wyróżnił się 17 lutego 1919 w walkach pod Gródkiem Jagiellońskim.