Już w latach 70. XX wieku pierwsi współpracownicy z kręgu erlangeńskiego otrzymywali powołania na katedry i dalej rozwijali filozofię erlangeńską. , i inni przenieśli się na nowo założony, pomyślany jako reformatorski uniwersytet w Konstancji („szkoła konstancka” lub „szkoła erlangeńsko-konstancka”). Kuno Lorenz rozwinął w Saarbrücken dialogiczny komponent filozofii erlangeńskiej, a stworzył w Marburgu . , Friedrich Kambartel i inni włączyli się w dyskusje nad filozofią metodyczną. Od lat 70. XX wieku około 50 nauczycieli akademickich skupionych wokół Jürgena Mittelstraßa, bliskich szkole erlangeńskiej, współtworzyło encyklopedię. Ta w drugim, ośmiotomowym wydaniu stała się jednym z największych ogólnych kompendiów filozoficznych na obszarze niemieckojęzycznym. Podstawy logiczne Pierwszym owocem współpracy z Kamlahem była wydana w 1967 roku . Jej celem jest zbudowanie rozumnego języka w sposób wolny od błędnego koła. Lorenzen i Kamlah chcieli w ten sposób przeciwdziałać nieścisłości używanych pojęć i struktur argumentacyjnych.