Argument z niezbędności Quine’a i Putnama – argument w filozofii matematyki na rzecz istnienia abstrakcyjnych obiektów matematycznych, takich jak liczby i zbiory, czyli na rzecz stanowiska znanego jako . Nazwę zawdzięcza filozofom Willardowi Van Ormanowi Quine’owi i Hilaremu Putnamowi. Należy do najważniejszych argumentów w filozofii matematyki i jest przedmiotem obszernej debaty.

Choć niektórych elementów argumentu z niezbędności można doszukiwać się u myślicieli takich jak Gottlob Frege i Kurt Gödel, Quine połączył je z własnymi stanowiskami filozoficznymi, takimi jak naturalizm, oraz kryterium . Naturalizm głosi, że o tym, co istnieje, rozstrzyga nauka. Według holizmu teorie naukowe potwierdza się tylko łącznie, jako całość, a kryterium zobowiązania ontologicznego pozwala ustalić, jakie byty dana teoria uznaje za istniejące. Pierwsze szczegółowe sformułowanie argumentu Quine’a przedstawił Putnam w książce z 1971 roku. Później jednak zaczął kwestionować niektóre elementy stanowiska Quine’a i sformułował własny argument z niezbędności, oparty na argumencie z braku cudów z filozofii nauki (zgodnie z którym tylko realizm naukowy wyjaśnia sukces nauki, nie odwołując się do cudu). Standardową postać argumentu we współczesnej filozofii przypisuje się .